neda
12-06-2011, 05:26 PM
نقش تاغزارها در بازسازی کویر منطقه آران و بیدگل
جنگلهای طبیعی تاغ در حاشیه کویر شهرستان آران و بیدگل هر بیننده ای را به شگفتی و تحسین وا می دارد. به این دلیل که شرایط طبیعی آن ، چنان سخت و خشن است که حضور درختانی پر شاخ و برگ وتنومندی از تاغ که توانسته اند در برابر چنین عوامل نامساعد طبیعی پایدار مانده و به حیات خود ادامه دهند ، خارج از تصور است.
گویا گرمای سوزان ، خشکی و کم آبی ، فرسایش (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com)و ضربات خرد کننده شن و ریگهای روان ، بعلاوه سرمای سخت زمستان و دخالتهای مفرط بشر ، هیچ یک توانایی درهم کوبیدن ، تسلیم و ریشه كن کردن تاغ را نداشته اند.بعکس این کویر است که در برابر تاغ سر فرود آورده و در مهار و تحت کنترل آن قرار دارد. اما چرا با وجود همه مقاومت و سرسختی تاغ ، مع ذالک کویر در حال پیشروی است و جنگلهای تاغ در حال انهدام و نابودی است . دلیل این حرکت تخریبی انسان است که بطور مستقیم و غیر مستقیم جنگلهای تاغ را در طول سالها مورد بهره برداری ویرانگرانه خود قرار می دهد.
http://nature.harferooz.com/photos/images/360mesr_13big.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=360mesr_13big.jpg)
تجاوزات مداوم و بی وقفه به تاغزارهای دست کاشت در دهه های اخیر که با افزایش مکانیزاسیون کشاورزی رشد چندین برابر یافته است بعلاوه رشد وتوسعه جوامع روستایی و شهری باعث روند رو به فزاینده در انهدام و نابودی درخت تاغ گردیده است.
با نگاهی به سفرنامه ناصرخسرو در می یابیم که حد فاصل شهرهای کاشان ، آران و بیدگل و ورامین پوشیده از جنگلهای طبیعی بوده است که با دخالت بی رویه انسان و استفاده های غیر طبیعی منطقی ( وجود چاله های ذغال با چوب تاغ در حاشیه کویر آران و بیدگل ) به سرعت روند تخریبی جنگلهای طبیعی فزونی یافته و از دهه ۱۳۴۰ روند ایجاد جنگلهای دست کاشت با اعتبارات بسیار زیاد شروع گردیده است .
در حال حاضر شهرستان آران و بیدگل با داشتن بیش از ۱۲۰ هکتار جنگل دست کاشت تاغ ، بستر مناسبی را برای رشد و توسعه کشاورزی ، صنعت و خدمات فراهم نموده است که بایستی حفظ و حراست از این میراث گرانبها مورد توجه جدی مسئولین شهری و منطقه ای باشد . مسئله قابل ذکر مقاومت حیرت آور تاغ در برابر نامساعدترین شرایط بوم شناختی ( خشکسالی ، هجوم آفات و ...) ا ست. به عبارت دیگر تاغ را می توان در شرایط آب و هوایی شدیدا" کویری ( زیر ۵۰ میلی متر باران) هم برای بازسازی و احیاء با موفقیت بکار گرفت.
به این ترتیب تاغ با ایجاد شبکه وسیعی از سیستم ریشه ای قادر است علاوه بر جلوگیری از فرسایش و حرکت شنهای روان ، رطوبت مورد نیاز خود را از اعمال خاک جذب و ادامه حیات دهد. تاغ نه تنها مهار کننده خشکترین و شدیدترین کویرهاست ، همچنین قادر است به عنوان جنگلهای دست کاشت برای مردم منطقه بستر تولید را فراهم آورد و همانند جنگلهای گرمسیری و بارانی شمال درخصوص رفع نیازهای چوبی انجام وظیفه کند.
همچنین در حالت طبیعی سرشاخه های تاغ یکی از علوفه های مورد علاقه شتر را تشکیل می دهد و بستر بسیار مناسبی را برای توسعه پرورش شتر فراهم می کند شاخه و برگ و بذور تاغ در فصل زمستان می تواند یکی از منابع اصلی تامین کننده غذای گوسفندان باشد. با ارزیابی اجمالی از تاغزارهای دست کاشت منطقه به ازای هر هکتار از تاغزارها ، می تواند سالیانه حدود ۵۰۰ کیلوگرم علوفه خشک را برای دام تامین نمود.
همچنین ارزش غذایی بذر تاغ حدود ۸۰% ارزش غذایی جو بوده و می تواند همراه با سایر نهاده ها به مصرف گوسفندان برسد. بخشی از این تاغزارها هم اکنون جهت چرای زمستان (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) دام به مدت دو ماه در سال به دامداران واگذار می شود.
جنگلهای طبیعی تاغ در حاشیه کویر شهرستان آران و بیدگل هر بیننده ای را به شگفتی و تحسین وا می دارد. به این دلیل که شرایط طبیعی آن ، چنان سخت و خشن است که حضور درختانی پر شاخ و برگ وتنومندی از تاغ که توانسته اند در برابر چنین عوامل نامساعد طبیعی پایدار مانده و به حیات خود ادامه دهند ، خارج از تصور است.
گویا گرمای سوزان ، خشکی و کم آبی ، فرسایش (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com)و ضربات خرد کننده شن و ریگهای روان ، بعلاوه سرمای سخت زمستان و دخالتهای مفرط بشر ، هیچ یک توانایی درهم کوبیدن ، تسلیم و ریشه كن کردن تاغ را نداشته اند.بعکس این کویر است که در برابر تاغ سر فرود آورده و در مهار و تحت کنترل آن قرار دارد. اما چرا با وجود همه مقاومت و سرسختی تاغ ، مع ذالک کویر در حال پیشروی است و جنگلهای تاغ در حال انهدام و نابودی است . دلیل این حرکت تخریبی انسان است که بطور مستقیم و غیر مستقیم جنگلهای تاغ را در طول سالها مورد بهره برداری ویرانگرانه خود قرار می دهد.
http://nature.harferooz.com/photos/images/360mesr_13big.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=360mesr_13big.jpg)
تجاوزات مداوم و بی وقفه به تاغزارهای دست کاشت در دهه های اخیر که با افزایش مکانیزاسیون کشاورزی رشد چندین برابر یافته است بعلاوه رشد وتوسعه جوامع روستایی و شهری باعث روند رو به فزاینده در انهدام و نابودی درخت تاغ گردیده است.
با نگاهی به سفرنامه ناصرخسرو در می یابیم که حد فاصل شهرهای کاشان ، آران و بیدگل و ورامین پوشیده از جنگلهای طبیعی بوده است که با دخالت بی رویه انسان و استفاده های غیر طبیعی منطقی ( وجود چاله های ذغال با چوب تاغ در حاشیه کویر آران و بیدگل ) به سرعت روند تخریبی جنگلهای طبیعی فزونی یافته و از دهه ۱۳۴۰ روند ایجاد جنگلهای دست کاشت با اعتبارات بسیار زیاد شروع گردیده است .
در حال حاضر شهرستان آران و بیدگل با داشتن بیش از ۱۲۰ هکتار جنگل دست کاشت تاغ ، بستر مناسبی را برای رشد و توسعه کشاورزی ، صنعت و خدمات فراهم نموده است که بایستی حفظ و حراست از این میراث گرانبها مورد توجه جدی مسئولین شهری و منطقه ای باشد . مسئله قابل ذکر مقاومت حیرت آور تاغ در برابر نامساعدترین شرایط بوم شناختی ( خشکسالی ، هجوم آفات و ...) ا ست. به عبارت دیگر تاغ را می توان در شرایط آب و هوایی شدیدا" کویری ( زیر ۵۰ میلی متر باران) هم برای بازسازی و احیاء با موفقیت بکار گرفت.
به این ترتیب تاغ با ایجاد شبکه وسیعی از سیستم ریشه ای قادر است علاوه بر جلوگیری از فرسایش و حرکت شنهای روان ، رطوبت مورد نیاز خود را از اعمال خاک جذب و ادامه حیات دهد. تاغ نه تنها مهار کننده خشکترین و شدیدترین کویرهاست ، همچنین قادر است به عنوان جنگلهای دست کاشت برای مردم منطقه بستر تولید را فراهم آورد و همانند جنگلهای گرمسیری و بارانی شمال درخصوص رفع نیازهای چوبی انجام وظیفه کند.
همچنین در حالت طبیعی سرشاخه های تاغ یکی از علوفه های مورد علاقه شتر را تشکیل می دهد و بستر بسیار مناسبی را برای توسعه پرورش شتر فراهم می کند شاخه و برگ و بذور تاغ در فصل زمستان می تواند یکی از منابع اصلی تامین کننده غذای گوسفندان باشد. با ارزیابی اجمالی از تاغزارهای دست کاشت منطقه به ازای هر هکتار از تاغزارها ، می تواند سالیانه حدود ۵۰۰ کیلوگرم علوفه خشک را برای دام تامین نمود.
همچنین ارزش غذایی بذر تاغ حدود ۸۰% ارزش غذایی جو بوده و می تواند همراه با سایر نهاده ها به مصرف گوسفندان برسد. بخشی از این تاغزارها هم اکنون جهت چرای زمستان (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) دام به مدت دو ماه در سال به دامداران واگذار می شود.