Magnum
13-06-2011, 06:18 PM
جکوی سقنقر بدریاگا
نام علمی : teratoscincus bedriagai
نام انگلیسی: bedriaga skin gecko
نام فارسی: جکوی سقنقر بدریاگا
مشخصات: فلسهاي مدور و بزرگ ناحيه پشت بعد از شانه ها امتداد نمي يابند؛ 36 تا 52 فلس اطراف ناحيه مياني بدن؛ گردن پوشيده از فلسهاي دانه اي شكل كوچك؛ فلسهاي (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com)شكمي كمي كوچكتر يا كمي برابر با فلسهاي پشتي؛ 9 تا 11 سپر در لب بالا؛ 9 تا 10 سپر در لب پايين.
http://nature.harferooz.com/photos/images/370teratoscincus_bedriaga.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=370teratoscincus_bedriaga.jpg)
رنگ آميزي: پشت حنايي روشن يا كرم؛ سر با يك اثر هلالي شكل قهوه اي از چشمها تا پشت سر؛ نوار عمودي تيره روي پوزه، زير چشم و روي ناحيه گوش؛ پشت با چهار يا پنج اثر 8 شكل قهوه اي كه نوك آنها به سمت دم و در بالغها روشن تر و بريده بريده تر است؛ دم با دو يا سه نوار قهوه اي، كه در بالغها روشن تر و نامشخص تر مي شوند؛ اندامهاي حركتي بدون طرح تيره؛ ناحيه شكمي سفيد.
زيستگاه: نواحي بياباني يا نيمه بياباني خشك، در دشتهاي رسي، ماسه اي يا شني، تپه هاي رسوبي آميخته با سنگريزه و شن، دشتهاي نمكي، با پوشش گياهي بوته اي، درختچه اي و علفي، همچنين زمينهاي كشاورزي و بناهاي متروكه.
عادات و رفتار: از هنگام غروب فعاليت آنها شروع و تا اواسط شب و گاهي تا اوايل صبح ادامه دارد؛ اغلب خود حفره هايي براي مخفي شدن مي سازند و يا از حفره هاي ديگر جكوها استفاده مي كند؛ از حشرات مختلف مخصوصاً قاب بالها و نيز عنكبوتيان تغذيه مي كنند.
پراكندگي جهاني: ايران، افغانستان.
اندازه: نوك پوزه تا مخرج 72 ميليمتر دم 35 ميليمتر.
ملاحظات: اين گونه وابستگي نزديكي با گونه Teratoscincus przewalskii دارد و فرق بين آنها، فلسهاي بزرگ سر و فلسهاي شكمي كوچكتر نسبت به فلسهاي پشتي و طرح رنگ آميزي در گونه T.bedriagai است (Anderson 1999) . محل نمونه تيپيك گونه T.bedriagai از ايران، زير كوچ واقع در استان سيستان و بلوچستان مي باشد.
نام علمی : teratoscincus bedriagai
نام انگلیسی: bedriaga skin gecko
نام فارسی: جکوی سقنقر بدریاگا
مشخصات: فلسهاي مدور و بزرگ ناحيه پشت بعد از شانه ها امتداد نمي يابند؛ 36 تا 52 فلس اطراف ناحيه مياني بدن؛ گردن پوشيده از فلسهاي دانه اي شكل كوچك؛ فلسهاي (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com)شكمي كمي كوچكتر يا كمي برابر با فلسهاي پشتي؛ 9 تا 11 سپر در لب بالا؛ 9 تا 10 سپر در لب پايين.
http://nature.harferooz.com/photos/images/370teratoscincus_bedriaga.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=370teratoscincus_bedriaga.jpg)
رنگ آميزي: پشت حنايي روشن يا كرم؛ سر با يك اثر هلالي شكل قهوه اي از چشمها تا پشت سر؛ نوار عمودي تيره روي پوزه، زير چشم و روي ناحيه گوش؛ پشت با چهار يا پنج اثر 8 شكل قهوه اي كه نوك آنها به سمت دم و در بالغها روشن تر و بريده بريده تر است؛ دم با دو يا سه نوار قهوه اي، كه در بالغها روشن تر و نامشخص تر مي شوند؛ اندامهاي حركتي بدون طرح تيره؛ ناحيه شكمي سفيد.
زيستگاه: نواحي بياباني يا نيمه بياباني خشك، در دشتهاي رسي، ماسه اي يا شني، تپه هاي رسوبي آميخته با سنگريزه و شن، دشتهاي نمكي، با پوشش گياهي بوته اي، درختچه اي و علفي، همچنين زمينهاي كشاورزي و بناهاي متروكه.
عادات و رفتار: از هنگام غروب فعاليت آنها شروع و تا اواسط شب و گاهي تا اوايل صبح ادامه دارد؛ اغلب خود حفره هايي براي مخفي شدن مي سازند و يا از حفره هاي ديگر جكوها استفاده مي كند؛ از حشرات مختلف مخصوصاً قاب بالها و نيز عنكبوتيان تغذيه مي كنند.
پراكندگي جهاني: ايران، افغانستان.
اندازه: نوك پوزه تا مخرج 72 ميليمتر دم 35 ميليمتر.
ملاحظات: اين گونه وابستگي نزديكي با گونه Teratoscincus przewalskii دارد و فرق بين آنها، فلسهاي بزرگ سر و فلسهاي شكمي كوچكتر نسبت به فلسهاي پشتي و طرح رنگ آميزي در گونه T.bedriagai است (Anderson 1999) . محل نمونه تيپيك گونه T.bedriagai از ايران، زير كوچ واقع در استان سيستان و بلوچستان مي باشد.