emily
27-06-2011, 03:41 PM
انواع جنگل های ايران
جنگل بسته به نوع پيدايش آن و خصوصيات ساختاري به جنگل بكر ، جنگل طبيعي ، جنگل مصنوعي يا جنگل دست كاشت طبقه بندي مي شود.
http://nature.harferooz.com/photos/images/986lovely_iran.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=986lovely_iran.jpg)
جنگلهای ایراندر چهار منطقه خشك، نیمهخشك ، نيمه مرطوب و مرطوب پراكندهاند.
الف) جنگلهای مناطقخشك ایران در دو ناحیه رویشی ایرانـ تورانی و خلیجـ عمانی واقع شدهاند. ناحیه رویشی ایرانـ تورانی وسیعترین ناحیه رویشی ایران است كه دامنههای جنوبی البرز، شمالشرقی، شرق، قسمتی از جنوبشرقی و مناطقمركزی را شامل میشود.
جنگلهای (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) هزار مسجد خراسان رضوی و چهار باغ شاهرود در دامنه جنوبی البرز، از انبوهترین جنگلهای اُرْس ایران محسوب میشوند و در آنها انواع میوههای خوراكی، مانند بادام و زالزالك و گلابی وحشی، نیز وجود دارد. مهمترین جنگلهای بَنه و بادام كشور در رشته كوههای بارز (استان كرمان)، حوضه آبریز دریاچه بختگان (استان فارس)، جنگلهای تفتان (استان سیستان و بلوچستان) و در استان خراسان جنوبی است. انبوهترین تودههای جنگلی پسته در مناطق چهچهه، خواجه و پلگرد خراسان رضوی، و نیز جنگل پسته قاز انقایه در استان گلستان است(ابراهیمی رستاقی، ص31ـ32).
ب ) جنگلهای مناطق نیمهخشك ایران واقع در كوههای زاگرس (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) از سردشتِ آذربایجان غربی تا كازرونِ فارس، استانهای آذربایجانغربی، كردستان، كرمانشاه، ایلام، لرستان، چهارمحال و بختیاری، كهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان و همچنین در ارتفاعات جنوبی البرز و دیگر مناطق كوهستانی و ارتفاعات گوناگون كشور، به صورت تُنُك، دیده می شود.
در این نواحی، جنگلهای انبوه نیز وجود دارد و گاهی به جای جنگل، بوتهزارهایی با درختچهها و بوتههای گوناگون با مراتع خشك دیده میشود.
جامعه درختی آن شامل بلوط، بَنه، بادام، بید، صنوبر و ارساست. در این منطقه انواع درختان، مانند گلابی، توت، سنجد، چنار، كیكم، سفیدار و ارغوان، نیز وجود دارد (ثابتی، ص146ـ176؛ مصدق، ص154). جنگلهای ناحیه رویشی خلیجـ عمانی به صورت نوار باریكی از قصر شیرین در استان كرمانشاه (مغرب ایران) آغاز میشود و تا جنوب شرقی ایران، مرز ایران و پاكستان، ادامه مییابد و به دو قلمرو خلیجی و عمانیتقسیم میگردد.
انبوهترین جنگل (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) گز و بیشهای آن در حاشیه رودخانه كرخه و دز در استان خوزستان است. از ویژگیهای بارز پوشش گیاهی ناحیه خلیجـ عمانی، جنگلهای ماندابی و مانگروست كه از بندر عَسَلویه تا خلیج گواتر به صورت پراكنده وجود دارد و به جنگلهای حرّا نیز معروف است. جنس درخت حرّا به افتخار ابوعلیسینا، Avicennia نامگذاری شدهاست (ابراهیمی رستاقی، ص33ـ 35).
ج ) جنگل هاي نيمه مرطوب ارسباران اين جنگل ها در شمال غرب ايران كه شامل حوضه آبخيز رودخانه ارس است روييده اند.اين جنگل ها عمدتاً مخروطي از درختان بلوط و راش سفيد تشكيل شده اند.
د ) جنگلهای مناطق مرطوب ایران. این جنگلها در دامنههای شمالی البرز، در حوضه دریایی مازندران، از آستارا تا گلیداغ در مشرق گرگان امتداد دارند و به جنگلهای هیركانی و جنگلهای خزری معروفاند. مساحت كنوني آن در حدود يك ميليون و 848 هزار هكتار است از قديميترين جنگلهاي جهان محسوب شده و عمر آن بيش از 2ميليون سال است حتي از جنگلهاي آمازون، گينه و سوماترا هم قديمي ترند.
گونههایغالب تشكیل دهنده آن، راش، مَمْرَز، بلوط، توسكا، افرا و انجیلیاند (جهاندار، ص50؛ هدایتی، ص43؛ برای جنگلهای گیلان رجوع کنید به نظامی و مقدم، ص173ـ200).
جنگل بسته به نوع پيدايش آن و خصوصيات ساختاري به جنگل بكر ، جنگل طبيعي ، جنگل مصنوعي يا جنگل دست كاشت طبقه بندي مي شود.
http://nature.harferooz.com/photos/images/986lovely_iran.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=986lovely_iran.jpg)
جنگلهای ایراندر چهار منطقه خشك، نیمهخشك ، نيمه مرطوب و مرطوب پراكندهاند.
الف) جنگلهای مناطقخشك ایران در دو ناحیه رویشی ایرانـ تورانی و خلیجـ عمانی واقع شدهاند. ناحیه رویشی ایرانـ تورانی وسیعترین ناحیه رویشی ایران است كه دامنههای جنوبی البرز، شمالشرقی، شرق، قسمتی از جنوبشرقی و مناطقمركزی را شامل میشود.
جنگلهای (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) هزار مسجد خراسان رضوی و چهار باغ شاهرود در دامنه جنوبی البرز، از انبوهترین جنگلهای اُرْس ایران محسوب میشوند و در آنها انواع میوههای خوراكی، مانند بادام و زالزالك و گلابی وحشی، نیز وجود دارد. مهمترین جنگلهای بَنه و بادام كشور در رشته كوههای بارز (استان كرمان)، حوضه آبریز دریاچه بختگان (استان فارس)، جنگلهای تفتان (استان سیستان و بلوچستان) و در استان خراسان جنوبی است. انبوهترین تودههای جنگلی پسته در مناطق چهچهه، خواجه و پلگرد خراسان رضوی، و نیز جنگل پسته قاز انقایه در استان گلستان است(ابراهیمی رستاقی، ص31ـ32).
ب ) جنگلهای مناطق نیمهخشك ایران واقع در كوههای زاگرس (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) از سردشتِ آذربایجان غربی تا كازرونِ فارس، استانهای آذربایجانغربی، كردستان، كرمانشاه، ایلام، لرستان، چهارمحال و بختیاری، كهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان و همچنین در ارتفاعات جنوبی البرز و دیگر مناطق كوهستانی و ارتفاعات گوناگون كشور، به صورت تُنُك، دیده می شود.
در این نواحی، جنگلهای انبوه نیز وجود دارد و گاهی به جای جنگل، بوتهزارهایی با درختچهها و بوتههای گوناگون با مراتع خشك دیده میشود.
جامعه درختی آن شامل بلوط، بَنه، بادام، بید، صنوبر و ارساست. در این منطقه انواع درختان، مانند گلابی، توت، سنجد، چنار، كیكم، سفیدار و ارغوان، نیز وجود دارد (ثابتی، ص146ـ176؛ مصدق، ص154). جنگلهای ناحیه رویشی خلیجـ عمانی به صورت نوار باریكی از قصر شیرین در استان كرمانشاه (مغرب ایران) آغاز میشود و تا جنوب شرقی ایران، مرز ایران و پاكستان، ادامه مییابد و به دو قلمرو خلیجی و عمانیتقسیم میگردد.
انبوهترین جنگل (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) گز و بیشهای آن در حاشیه رودخانه كرخه و دز در استان خوزستان است. از ویژگیهای بارز پوشش گیاهی ناحیه خلیجـ عمانی، جنگلهای ماندابی و مانگروست كه از بندر عَسَلویه تا خلیج گواتر به صورت پراكنده وجود دارد و به جنگلهای حرّا نیز معروف است. جنس درخت حرّا به افتخار ابوعلیسینا، Avicennia نامگذاری شدهاست (ابراهیمی رستاقی، ص33ـ 35).
ج ) جنگل هاي نيمه مرطوب ارسباران اين جنگل ها در شمال غرب ايران كه شامل حوضه آبخيز رودخانه ارس است روييده اند.اين جنگل ها عمدتاً مخروطي از درختان بلوط و راش سفيد تشكيل شده اند.
د ) جنگلهای مناطق مرطوب ایران. این جنگلها در دامنههای شمالی البرز، در حوضه دریایی مازندران، از آستارا تا گلیداغ در مشرق گرگان امتداد دارند و به جنگلهای هیركانی و جنگلهای خزری معروفاند. مساحت كنوني آن در حدود يك ميليون و 848 هزار هكتار است از قديميترين جنگلهاي جهان محسوب شده و عمر آن بيش از 2ميليون سال است حتي از جنگلهاي آمازون، گينه و سوماترا هم قديمي ترند.
گونههایغالب تشكیل دهنده آن، راش، مَمْرَز، بلوط، توسكا، افرا و انجیلیاند (جهاندار، ص50؛ هدایتی، ص43؛ برای جنگلهای گیلان رجوع کنید به نظامی و مقدم، ص173ـ200).