kodiak
29-06-2011, 07:51 AM
داغداغان، درخت صخرهشکن جنگلهای شمال
داغداغان، با نام علمی Celtis australis L درختی است از تیره نارون (Ulmaceae) که به میزان بسیار کم و پراکنده در سرتاسر جنگلهای شمال دیده میشود.
این درخت توانایی رویش در ارتفاعات بالا و شرایط سخت را داراست و ریشه های قوی آن، در شکاف صخرهها نفوذ میکند و باعث متلاشی شدن آنها می گردد.
یکی از کارشناسان ارشد سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور در گفتگو با ایرنا گفت: درخت (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) داغداغان در دنیا ۶۰تا ۷۰گونه دارد.
http://nature.harferooz.com/photos/images/278jangal_60.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=278jangal_60.jpg)
"وحید شقاقی افضلی" افزود : داغداغان در آمریکای شمالی، جنوب شرقی اروپا، خاور دور، قفقاز، مناطق مدیترانهای، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا دیده میشود.
وی درباره داغداغان موجود در جنگلهای شمال اظهار داشت: این گونه، بومی ایران و مناطق مدیترانهای است و در ایران از نواحی جلگهای تا ابتدای میانبند و به طور کلی تا حدی دور از ساحل انتشار دارد.
شقاقی ادامه داد: چوب داغداغان، صنعتی و دارای مصارف مختلف و خمش پذیر و "درون چوب" آن، نامشخص و به رنگ سفید تا خاکستری است.
این کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع خاطرنشان کرد: ارتفاع این درخت به ۲۵متر و قطرش به بیش از یک متر میرسد و دیر زیستی آن، گاه به هزار سال بالغ میشود.
وی یادآور شد : داغداغان، درختی نور پسند و گرما دوست و طالب خاکهای عمیق و غنی است ولی در تمام خاکها رشد میکند.
شقاقی اضافه کرد: این درخت دارای برگهای زبر و خشن و کاغذی، نامتقارن با نوک کشیده و روی برگ به رنگ سبز تیره و پشت آن نقرهای یا خاکستری است و لبه آن دندانه دارد.
کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع تصریح کرد: میوه شفت و گرد و خوردنی آن دارای دمگل بسیار بلند است که پس از رسیدن، سیاه یا قهوهای تیره میشود.
به گفته شقاقی، درخت داغداغان (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) بر روی خاکهای واریزهای و صخرهها نیز رشد میکند و ریشههای عمیق آن، در شکاف سنگها نفوذ و آنها را متلاشی میکند.
وی گفت: به همین دلیل، به این درخت داغ - داغان گفته میشود که واژهای ترکی و به معنای شکافنده و متلاشیکننده کوه (صخره) است.
این کارشناس ارشد جنگل با اشاره به این که گونهای دیگر از داغداغان وجود دارد که به آن درختِ «تا» میگویند بیان داشت: این گونه با نام علمی Celtis caucasica Willd در منطقه قفقاز، کشورهای ایران، افغانستان و هند گسترش دارد.
شقاقی اضافه کرد: درخت "تا" در نواحی خشک کوههای زاگرس و البرز در ارتفاع ۸۰۰تا ۲۶۰۰ متر از سطح دریا دیده میشود.
وی درباره خصوصیات این گونه از داغداغان گفت: میانگین ارتفاع آن ۲۰ متر و کمتر از گونه قبلی است و برگی ریزتر با نوک کشیده و حاشیه دندانهای دارد و میوهاش پس از رسیدن زرد رنگ میشود.
کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع توضیح داد: گونه دیگری از داغداغان در ایران وجود دارد که به آن "تایله" یا "تاووت" میگویند که درختی است کوچک به ارتفاع هفت متر و رویشگاه اصلی آن استان کردستان است.
به گفته او این گونه دارای برگ چرمی، خشن، کاغذی و لوزی شکل به رنگ سبز و روشن است و میوه آن پس از رسیدن نارنجی و گردآلود است.
کارشناسان جنگل میگویند: چوب درخت داغداغان، صنعتی است ولی مصارف روستایی آن به روشنی معلوم نیست. این درخت در اطراف امامزادهها و گورها فراوان دیده میشود.
یکی از اعضای هیأت عملی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس درباره داغداغان گفت: نخستین بار، این جانب به همراه آقایان زارع و رحمانی، جامعه داغداغان - شمشادستان را معرفی کردیم.
"فرهنگ اسداللهی" یادآور شد: این جامعه گیاهی در سال ۱۳۷۷ در جنگلهای مَزگاه در شرق نوشهر شناسایی شد و مساحت آن در حدود ۱۷۰۰ هکتار است.
وی گفت: درختان شمشاد و داغداغان عناصر اصلی این منطقه را تشکیل میدهد و تاکنون چنین جامعهای در جنگلهای شمال ایران گزارش نشده است.
به گفته اسداللهی، بررسی جامعه گیاهی داغداغان - شمشادستان با هدف شناخت ترکیب اجتماع گیاهی و به روش "براون بلانکه" انجام شد.
داغداغان، با نام علمی Celtis australis L درختی است از تیره نارون (Ulmaceae) که به میزان بسیار کم و پراکنده در سرتاسر جنگلهای شمال دیده میشود.
این درخت توانایی رویش در ارتفاعات بالا و شرایط سخت را داراست و ریشه های قوی آن، در شکاف صخرهها نفوذ میکند و باعث متلاشی شدن آنها می گردد.
یکی از کارشناسان ارشد سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور در گفتگو با ایرنا گفت: درخت (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) داغداغان در دنیا ۶۰تا ۷۰گونه دارد.
http://nature.harferooz.com/photos/images/278jangal_60.jpg (http://nature.harferooz.com/photos/view.php?filename=278jangal_60.jpg)
"وحید شقاقی افضلی" افزود : داغداغان در آمریکای شمالی، جنوب شرقی اروپا، خاور دور، قفقاز، مناطق مدیترانهای، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا دیده میشود.
وی درباره داغداغان موجود در جنگلهای شمال اظهار داشت: این گونه، بومی ایران و مناطق مدیترانهای است و در ایران از نواحی جلگهای تا ابتدای میانبند و به طور کلی تا حدی دور از ساحل انتشار دارد.
شقاقی ادامه داد: چوب داغداغان، صنعتی و دارای مصارف مختلف و خمش پذیر و "درون چوب" آن، نامشخص و به رنگ سفید تا خاکستری است.
این کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع خاطرنشان کرد: ارتفاع این درخت به ۲۵متر و قطرش به بیش از یک متر میرسد و دیر زیستی آن، گاه به هزار سال بالغ میشود.
وی یادآور شد : داغداغان، درختی نور پسند و گرما دوست و طالب خاکهای عمیق و غنی است ولی در تمام خاکها رشد میکند.
شقاقی اضافه کرد: این درخت دارای برگهای زبر و خشن و کاغذی، نامتقارن با نوک کشیده و روی برگ به رنگ سبز تیره و پشت آن نقرهای یا خاکستری است و لبه آن دندانه دارد.
کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع تصریح کرد: میوه شفت و گرد و خوردنی آن دارای دمگل بسیار بلند است که پس از رسیدن، سیاه یا قهوهای تیره میشود.
به گفته شقاقی، درخت داغداغان (http://nature.harferooz.com/www.nature.harferooz.com) بر روی خاکهای واریزهای و صخرهها نیز رشد میکند و ریشههای عمیق آن، در شکاف سنگها نفوذ و آنها را متلاشی میکند.
وی گفت: به همین دلیل، به این درخت داغ - داغان گفته میشود که واژهای ترکی و به معنای شکافنده و متلاشیکننده کوه (صخره) است.
این کارشناس ارشد جنگل با اشاره به این که گونهای دیگر از داغداغان وجود دارد که به آن درختِ «تا» میگویند بیان داشت: این گونه با نام علمی Celtis caucasica Willd در منطقه قفقاز، کشورهای ایران، افغانستان و هند گسترش دارد.
شقاقی اضافه کرد: درخت "تا" در نواحی خشک کوههای زاگرس و البرز در ارتفاع ۸۰۰تا ۲۶۰۰ متر از سطح دریا دیده میشود.
وی درباره خصوصیات این گونه از داغداغان گفت: میانگین ارتفاع آن ۲۰ متر و کمتر از گونه قبلی است و برگی ریزتر با نوک کشیده و حاشیه دندانهای دارد و میوهاش پس از رسیدن زرد رنگ میشود.
کارشناس ارشد سازمان جنگلها و مراتع توضیح داد: گونه دیگری از داغداغان در ایران وجود دارد که به آن "تایله" یا "تاووت" میگویند که درختی است کوچک به ارتفاع هفت متر و رویشگاه اصلی آن استان کردستان است.
به گفته او این گونه دارای برگ چرمی، خشن، کاغذی و لوزی شکل به رنگ سبز و روشن است و میوه آن پس از رسیدن نارنجی و گردآلود است.
کارشناسان جنگل میگویند: چوب درخت داغداغان، صنعتی است ولی مصارف روستایی آن به روشنی معلوم نیست. این درخت در اطراف امامزادهها و گورها فراوان دیده میشود.
یکی از اعضای هیأت عملی دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس درباره داغداغان گفت: نخستین بار، این جانب به همراه آقایان زارع و رحمانی، جامعه داغداغان - شمشادستان را معرفی کردیم.
"فرهنگ اسداللهی" یادآور شد: این جامعه گیاهی در سال ۱۳۷۷ در جنگلهای مَزگاه در شرق نوشهر شناسایی شد و مساحت آن در حدود ۱۷۰۰ هکتار است.
وی گفت: درختان شمشاد و داغداغان عناصر اصلی این منطقه را تشکیل میدهد و تاکنون چنین جامعهای در جنگلهای شمال ایران گزارش نشده است.
به گفته اسداللهی، بررسی جامعه گیاهی داغداغان - شمشادستان با هدف شناخت ترکیب اجتماع گیاهی و به روش "براون بلانکه" انجام شد.