[emily]

درناي سيبري

پرهاي سفيد و براق، رقص جذاب و صداي دلنشين، درنا را از هزاران سال پيش مجذوب انسان ساخته است.

دانشمندان جهان نيز جذب ويژگي هاي تماشايي و غير معمول اين پرنده شده اند. درناي سيبري داراي بلند ترين نوك در بين ساير درناهاست و بيشترين وابستگي را به تالاب ها دارد. آن ها در حالي كه تا قوزك پا در آب هستند، در تالاب ها به جستجوي موجودات زنده كوچك و غدد گياهان آبزي مي پردازند .در هنگام احساس خطر، حتي رفتار نمايشي و صداي آن ها با ساير درناها متفاوت است. مسير مهاجرت سالانه درناهاي سيبري فراتر از محدوده كشورها و قاره هاست.

اين مسئله محققان را وادار مي سازد تا در جهت كشف معماي حركت اين پرندگان تلاش كنند.بقاي درناي سيبري بستگي به حفاظت از اين گونه و همچنين حفاظت از تالاب هايي دارد كه مناطق تابستان گذراني، استراحت و زمستان گذراني اين پرنده هستند.اين تالاب ها همچون مرواريدهايي پيوسته در زنجيره مسير مهاجرت هستند.

مسير مهجرت درناي سيبري بيش از چندين هزار كيلومتر و فراتر از حدود مرزهاي كشورها بوده و شامل مرزهايي است كه در زمان مهاجرت حماسي نياكان اين پرنده وجود نداشتند. امروزه حفاظت از اين پرنده زيبا و تالاب هاي مسير مهاجرتش بشدت وابسته به همكاري مردم كشورهاي ايران، افغانستان، آذربايجان، چين، هند، قزاقستان، مغولستان، پاكستان، تركمنستان، روسيه و ازبكستان است، تا دست در دست هم اين پرنده استثنايي را نجات دهند.