تالاب ميان كاله Mian kaleh
اين منطقه كه با مساحتي برابر 66933هكتار در استان مازندران قرار دارد در سال هاي 1348 و 1354 به ترتيب به عنوان منطقه حفاظت شده و تالاب بين المللي اعلام شد. ويژگي هاي خاص منطقه موجب شد تا در سال 1354 به پناهگاه حيات وحش ارتقا يافته و در سال 1355 نيز به عنوان ذخيره گاه زيستكره انتخاب شود.
داراي اقليم هاي مديترانه اي تا نيمه مرطوب معتدل است. ميان كاله از دو بوم نظام منحصر به فرد تالاب ميان كاله- خليج گرگان و شبه جزيره ميان كاله تشكيل شده است. آب تالاب لب شور بوده و از درياي خزر، رودخانه دائمي قره سو و چند رودخانه فصلي تامين مي شود.
وجود مجموعه اي از شنزارهاي ساحلي، اراضي باتلاقي، آبگيرها، مرداب جنگلي و تپه هاي شني در كنار هم از ديگر ويژگي هاي اين پناهگاه به شمار مي آيد. 179 گونه گياهي و 204 گونه پرنده مهاجر و بومي در منطقه شناسايي شده اند. از جمله گونه هاي جانوري منطقه مي توان به گرگ، شغال، گراز، گربه وحشي، خرگوش،فك، خوتكاي سفيد، فلامينگو، گيلانشاه، عقاب ماهي گير، غواص گلوسفيد، اردك تاج دار، باكلان كوچك، كشيم دراز گوش، غاز پا زرد، غاز پيشاني سفيد، آبچليك، حواصيل زرد، قرقاول، چاخلق و دراج اشاره نمود.