[Magnum]

جغد (Family Strigidae)

از پرندگان شكاري شب و داراي سر بزرگ ، صورت پهن كه صفحه‌هاي صورت تشكيل را مي‌دهد ، چشم‌هاي بزرگ و متمايل به جلو ، منقار قوي قلاب مانند و نيم پيدا و چنگال‌هاي تيز و نيرومند است .

پرواز آنها بي‌صداست ، بعضي از آنها گوشپرهاي مشخصي دارند . پاهاي پوشيده از پر دارند . تك‌زي‌اند و بيشترشان روي درخت زندگي مي‌كنند . نر و ماده آنها همشكل است ولي ماده‌ها بزرگ‌ترند .

در سوراخ‌ها ، آشيانه‌هاي متروك و روي زمين لانه مي‌سازند . طعمه خود را يكجا مي‌بلعند و از پستانداران ، پرندگان ، خزندگان ، دوزيستان ، ماهيها، حشرات و خرچنگها تغذيه مي‌كنند.

جغد تالابي:

انگليسي : Short-eared Owl

فرانسوي : Hibou des marais

لاتين : Asio flammeus

مشخصات:

37 سانتي‌مترطول دارد ؛ هنگام غروب و طي روز در فضاي باز به شكار مي‌پردازد .

جغد تالابي به وسيله بدن زرد مايل به قهوه‌اي كمرنگ و با سطح شكمي راه‌راه مشخص مي‌شود . بال‌هاي نسبتا دراز با راه‌راههای افقی دارد كه در سطح زيرين آنها در ناحيه خم بال لكه‌اي بزرگ و تيره‌رنگ مشاهده مي شود و در پرواز به خوبي نمايان مي‌شود. جغد گوش دراز نيز لكه‌مشابهي دارد كه پررنگ‌تر است .

گوشپرهاي جغد گوش دراز به دشواري ديده مي‌شود و در سطح شكمي راههاي افقی ندارد.

جغد تالابي معمولا بر روي زمين مي‌نشيند و بدن را به‌طور مشخصي متمايل به جلو نگه‌مي‌دارد ، پروازش در ارتفاع كم و موج‌دار است و غالبا در حالي‌كه بال‌ها را اندكي بالا گرفته است ، بالبازروي مي‌كند . گاهي در ارتفاع خيلي زياد پرواز مي‌كند و گاهي دسته‌جمعي ديده مي‌شود .

زيستگاه:

اراضي وسيع باتلاقي ، تپه‌هاي شني و علفزارها ..

پراكندگي :

زمستان‌ها در شمال ايران نسبتا فراوان است و به تعداد كمتري در جنوب و سواحل جنوبي ايران ديده شده است .

مرغ حق:

انگليسي : Scops Owl

فرانسوي : Hibou petit-duc

لاتين : Otus scops

مشخصات:

19 سانتي‌مترطول دارد , با دو نشانه ، يعني اندازه خيلي كوچك و داشتن گوشپر مشخص مي‌شود (گرچه گوشپرهايش هميشه واضح ديده نمي شود ) ، پر و بال آن پر از خطوط موج‌دار و خالهاي قهوه‌اي مايل به خاكستري است . در مقايسه با جغد كوچك ؛ سري كوچك‌تر و برآمده‌تر دارد. جثه‌اش از پرنده مزبور لاغرتر و در سمت دم باریك‌تر و دمش نيز درازتر است. صداي يكنواخت آن خيلي مشخص است ، بيشتر هنگام شب فعاليت مي‌كند و به‌طور كلي حشره‌خوار است .

زيستگاه :

در درخت‌هاي مجاور مناطق مسكوني ، باغها و باغچه‌ها و نیز در ساختمان‌هاي قديمي ديده مي‌شود.

در ميان سوراخها و گاهي در لانه متروك پرندگان ديگر آشيانه مي‌سازد.

پراكندگي :

در گذشته نه‌چندان دور در تابستان‌ها فراوان بوده است . در حال حاضر وضعيت اين پرنده از طرف سازمان محيط زيست اعلام نشده است اما تعداد قابل توجه‌اي از آنها در منطقه شکار ممنوع شاسکوه و اسفدن ،در شمال شرق استان خراسان جنوبي ،و استان‌هاي شمالي ايران يافت می‌شود.



(Family Tytonidae)

جغد سفيد:

انگليسي: Barn Owl

فرانسوي: Chouette effraie

لاتين: Tyto alba

مشخصات:

34 سانتيمتر طول دارد و جغدي است پادراز، با رنگ روشن و صورت سفيد .سطح پشتي آن به رنگ نخودي طلايي و داراي خالهاي ريز است و سطح شكمي سفيد بنسبت يكدستی دارد . چشمهايش سياه است و گوشپر ندارد . معمولا شبگرد است؛ ولي گاهي در طول روز هم شكار مي كند .

به حالت قائم مي نشيند، به ‌طوري كه پاهاي دراز و سر بزرگش جلب توجه مي كند .مسير پروازش موجدار است و هنگام غروب شبح مانند به‌نظر مي آيد .به‌ طور عمده، از جوندگان كوچك تغذيه مي كند .

زيستگاه :

زندگي در مناطق مسكوني را ترجيح مي دهد .

معمولا در ساختمانهاي روستایي و برجها و خرابه‌ها زاد و ولد مي كند . همچنين، در بوستانهایي كه درختهاي كهنسال دارد و گاهي روي صخره‌ها ديده مي شود.

پراكندگي :

جغد سفيد از پرندگان بومي ايران است. در گذشته، اين پرنده به تعداد كم ديده مي شد؛ اما در حال حاضر از گونه‌هاي خيلي نادر به شمار مي آيد.