[emily]

یاکریم

این پرنده 29 سانتیمتر صول دارد و اندازه اش متوسط است، اما از سایر قمری ها بزرگتر بوده و به رنگ شنی صورتی با نیم طوقتیره در پس گردن و سرخاکستری دیده می شود.

از قمری معمولی به واسطه پیش بال بدون خال به رنگ شنی قهوه ای متمایز می شود (در قمری معمولی خال های سیاهی در پیش بال دیده می شود). زیر بای های سفید (در قمری معمولی تیره است)، طوق گردن سیاه، بالای دم ساده روشن و فاقد لکه مشخص سفید در شکم است (که در قمری معمولی دیده می شود)، با سرعت کم پرواز کرده و در پرواز بال ها را کمتر تکان می دهد.

اغلب بسیار شبیه نوع اهلی کبوتر باربری (s. nisoria) است، با این تفاوت که بدن نخودی کمرنگ بدون تیرگی روی شاهپرهای اولیه است.صدا: صدای این پرنده شبیه کوو-کووه-کو، coo-cooh-co شنیده می شود.زیستگاه:این پرنده در شهرها و مناطق روستایی به سر برده و اغلب به صورت گروهی دیده می شود.در ایران، بومی و فراوان است.در گیلان نیز تولید مثل می کند.حفاظت:با توجه به جمعیت فراوان این پرنده، بخصوص در نواحی جنوبی کشور، به جز کنترل شکار بی رویه اش، نیازی به برنامه ویژه حفاظتی ندارد.