چه كسی متولی مستندهای حیات وحش است؟
مستندهای حیات وحش، سختترین گونه مستندسازی در جهان است. علاوه بر احتمال خطرات و آسیبهایی كه متوجه گروه فیلمسازی است و هر آن امكان دارد حادثهای جان افراد را به خطر اندازد، صبر و شكیبایی برای یافتن سوژه و كنار آمدن با طبیعت وحشی برای گرفتن تصویر دلخواه از ملزومات فیلمسازی در این عرصه است.
مستند حیات وحش اقتضائات دیگری نیز دارد؛ از جمله تحقیق و پژوهش مفصل و علمی و بهره گرفتن از مشاوره دانشمندان و متخصصان علوم طبیعی و ادوات و ابزار ویژه؛ هم برای زندگی در طبیعت و هم برای ثبت تصاویر و... .
نكات دیگری نیز بر اینها میتوان افزود؛ اما گمان میكنم همین چند نكته كفایت كند برای اثبات این ادعا كه مستندسازی در عرصه طبیعت و حیات وحش بسیار هزینه بر است و در كنار عشق و علاقه فیلمسازانی كه دلبسته اینگونه فیلمسازی هستند، بودجه نیز برای پروژههای مستند تعیینكننده است.
به نظر میرسد سازمانهایی مثل جنگلها و منابع طبیعی، حفاظت از محیط زیست و برخی دیگر از مراجعی كه حفظ و حراست از حیات وحش و طبیعت دلانگیز ایران را به عهده دارند، در این عرصه باید وارد میدان شوند.
گفتن ندارد كه شاید هیچ كاری به اندازه آموزش و اطلاعرسانی و بالا بردن فهم و دانش مردم از حیات وحش و طبیعت، نمیتواند به حفظ و حراست از این نعمت خدادادی یاری رساند. به هر روی آسیبهای اساسی و مهم به حیات وحش و طبیعت از سوی كسانی است كه یا از سر جهل و نادانی یا بیتوجهی و سهلانگاری یا سودجویی و منفعتطلبی به چیزی كه متعلق به همه انسانهاست، دستدرازی میكنند.
در این میان شاید بهترین گام برای بالا بردن سطح فرهنگ عمومی در مواجهه با طبیعت و حیات وحش، فیلمهای مستندی باشد كه میتوان در عرصه بسیار پربار طبیعت سرشار و زیبای ایران ساخت و در معرض عموم قرارداد. پس بایسته است متولیان طبیعت و حیات وحش آستین بالا بزنند و از این گونه فیلمسازی حمایت كنند و به نوعی خود را متولی فیلمسازی مستند و حتی داستانی در عرصه طبیعت و حیات وحش بدانند.