قدیمی 21-04-2011, 11:42 AM   #1
(کاربر طلایی)
 
neda آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Mar 2011
نوشته ها: 648   (نمایش پست ها)
تشکر: 3
20 بار در 16 پست از ایشان تشکر شده است
Not Ranked  0 score     
Emule گورخر بدون خط ايراني


گورخر ايراني

با شنيدن نام «گورخر» در ذهن خيلي ها تصوير حيواني شکل مي گيرد که از نظر جثه شباهت به اسب دارد و بر و بدن سفيدش خط هاي سياه رنگي نقش بسته اند. اما بايد گفت که اين فقط يک اشتباه در نامگذاري است. در اصل، آن حيوان راه راه که در قاره آفريقا زندگي مي کند، «گور اسب» نام دارد که البته آن هم عضو راسته فرد سïمان و خانواده اسب و الاغ (EQUIDAE) است.

اعضاي راسته فرد سمان، در دست ها و پاها، يک يا سه انگشت دارند مانند کرگدن با سه انگشت و اسب و الاغ با يک انگشت (سم). البته راسته فردسمان وحشي، تنها يک خانواده و يک عضو در ايران دارد که همان گورخر ايراني است و يکي از دو گونه خر وحشي جهان است.

رنگ بدن گورها، قهوه يي روشن و متمايل به زرد بوده و شباهت زيادي به الاغ اهلي دارند. گورخر از گونه هاي مهم کشور ما محسوب مي شود، چرا که به غير از ايران و قسمت هايي از ترکمنستان، در هيچ کجاي جهان يافت نمي شود. زيستگاه آنها مناطق بياباني و استپي بوده و از گياهان مرتعي (نظير قيچ) تغذيه مي کنند. در گذشته هاي نه چندان دور، تعداد زيادي گور در مناطق مرکزي و بعضاً شرق و شمال شرق زندگي مي کرده اند. اما امروزه فقط در منطقه حفاظت شده بهرام گور (نيريز فارس) به صورت بومي زندگي مي کنند.

البته تعدادي نيز در منطقه خوش ييلاق (شاهرود) براي تکثير و جلوگيري از انقراض رها شده اند. تا چند سال پيش از اين هم در پارک ملي کوير تعدادي گورخر وجود داشت اما مدتي است که گزارشي از مشاهده آنها به دست نرسيده و گمان مي رود که گورخر در اين منطقه نابود شده باشد. اما از مهم ترين شاخصه هاي زندگي گورخر، مي توان به اجتماعي بودن آن اشاره کرد.



زندگي گروهي، يکي از تمهيدات امنيتي حيوانات است چرا که در گروه، چشم هاي بيشتري مراقب اطراف هستند تا خطري گله را تهديد نکند. حس بويايي، شنوايي و بينايي در اين پستاندار بسيار قوي است، به طوري که از فاصله بسيار زياد، مي تواند بو يا صدا را تشخيص دهد. علاوه بر اين، همانطور که گفتيم بدني عضلاني، ورزيده و قوي دارد و مادرها به خوبي مي توانند از بچه هايشان در برابر طعمه خواران دفاع کنند.

گورخر در اواخر خردادماه جفت گيري مي کند. جدال نرها بر سر جفتگيري، نقشي اساسي در بقاي نسل گورها دارد زيرا قوي ترها پيروز مي شوند و اين باعث تکثير ژن هاي قوي در گورخرها و حفظ نسل آنها مي شود. مدت آبستني گورهاي ماده نزديک به يک سال است و معمولاً هر دو سال يک بار (گاهي هر ساله) مي زايند.

توله ها تا يک سال به مادر خود وابسته اند و در سه سالگي توانايي توليد مثل دارند. طول عمرشان نيز 40 سال است. گورها دشمن طبيعي ندارند. اما در سال هاي اخير به دليل تخريب زياد زيستگاه، تعقيب با موتور و ماشين و شکار بي رويه از تعداد آنها تا حدي کاسته شده است که در فهرست سرخ IUCN در رديف جانوران «شديداً در معرض خطر انقراض» قرار گرفته اند.

neda آنلاین نیست.  
Share on Facebook
پاسخ با نقل قول
پاسخ

برچسب ها
گور خر, گور خر ایرانی, درباره طبیعت, طبیعت, طبیعت و توریسم, طبیعت گردی


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


Airplanes    Alcohol    Relationships    Law    Weapons    Clothes    poison    Diet     Smoking     Digital Tech    Psychology    Top10    Ideas    Middle East    Success


All times are GMT. The time now is 12:55 PM.


کپی رایت © 1388 . کلیه حقوق برای وبگاه حرف روز محفوظ است