اثرات تخريبي حضور دام در جنگل
حضور دام در جنگل بنا به دلايل مستدل و علمي و بر پايه تحقيقات مجامع دانشگاهي از عوامل مؤثر در جلوگيري از تجديد حيات مي باشد، زيرا با نظر اجمالي به سيماي جنگلهاي شمال كشور به اين نتيجه مي رسيم كه به دليل حضور دام و دامدار در عرصه هاي جنگلي سرشاخه هاي اكثر درختان قطع و تاج بري گرديده اند.
به دليل فشردگي خاك جنگل در اثر برخورد با سم دام و تعليف نهالهاي مستقر شده و حذف گونه هاي كيفي و جايگزيني گونه هاي نامرغوب از قبيل سرخس، آقطي و گزنه و تمشك و ... امكان تجديد حيات مجدد و رشد بذور به هيچ وجه امكان پذير نمي باشد ، بنا به دلايل مذكور وضعيت عمومي جنگلهاي شمال كشور در مجموع از حالت طبيعي خارج و اكثريت سطح جنگلها پوشيده از درختان كت زده و مسن بود. پشتوانه جنگل به دليل عدم استقرار تجديد حيات جداً دچار مخاطره گرديده است، لذا به منظور استمرار بخشيدن به توليد جنگل و كمك به تجديد حيات حذف دام از جنگل از مصاديق بارز تخريب مي باشند و از اهميت ويژه اي برخوردار است.