[emily]

فلامینگو

این پرنده 130سانتیمتر طول دارد که با پاهای بلند و گردن دراز در رنگهای صورتی و سفید با منقار به پایین برگشته از سایر پرندگان کنار آب چر متمایز می شود. فلامینگو در مقایسه به فلامینگو کوچک از جمعیت و پراکندگی بیشتری برخوردار است. نر و ماده همشکل اند و لی ماده اندکی کوچکتر است و سفیدی پروبال به تدریج صورتی رنگ و سپس به رنگ قرمز تبدیل می شود. فلامینگوهای جوان به اندازه نصف فلامینگوهای بالغ اند و به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای دیده می شوند. فلامینگو کوچک به واسطه رنگ صورتی از فلامینگو متمایز است.

روتنه سفید و بال ها و شانه هایش صورتی قرمز است. شاهپرهای اولیه و ثانویه سیاه و پاها و منقارش قرمز رنگ است اما توک منقار سیاه است. هنگام پرواز پاها و گردن را کشیده و در امتداد بدن قرار می دهد و سر را اندکی پایین نگه می دارد. صدای این پرنده کوتاه و غرغر مانند است و از دسته هایی که در حال تغذیه اند شبیه صدای غاز به گوش می رسد.

این پرنده در مناطق ساحلی دریاها و دریاچه های شور کم عمق به سر می برد و آشیانه را به شکل توده ای کاسه مانند از گل است و کمی بالاتر از آب قرار دارد، می سازد و همانجا تولید مثل می کند. در ایران در دریاچه ارومیه، فارس و سیستان به تعداد نسبتاً فراوان دیده می شود و در کلنی های بزرگ در دریاچه ارومیه تولید مثل می کند. به تعداد اندک در شمال شرق نیز دیده شده است. جزو پرندگان حمایت شده است؛ حفاظت از مناطق زیست و تولید مثل این پرنده برای بقای آن اهمیت زیادی دارد.