نوک دراز آبی دم نواری

[emily]

زندگی شگفت انگیز یک پرنده

پرندگان مهاجر اغلب در سال دو بار دست به پروازی طولانی می‌زنند. این پروازهای طولانی، ‌شگفت‌انگیزند اما شاید آن‌چه بیش از همه تعجب ما را برمی‌انگیزاند، توانایی این پرندگان در طی مسافت‌های طولانی بدون استراحت است. شاید بتوان گفت اعجاب‌آورترین این نوع پروازها به گونه‌ای از پرندگان تلیله به نام نوک دراز آبی دم نواری تعلق دارد.

نوک دراز آبی دم نواری هر سال پاییز از آلاسکا به سمت سواحل زلاندنو پرواز می‌کند و بهار سال آینده این مسیر را برمی‌گردد،‌ مسافتی در حدود 11،000 کیلومتر، ‌بدون کوچک‌ترین توقفی برای استراحت و یا حتی خوردن غذا. پیمودن این مسافت طولانی بدون وقفه حتی در بین پرندگان مهاجر هم رکوردی بی‌نظیر به حساب می‌آید.

این پرنده خیلی خیلی از بهترین هواپیماهای ساخت بشر جلوتر است. بهترین نمونه هواپیمای انسان‌ساز که از انرژی خورشیدی استفاده می‌کند، ‌می‌تواند 82 ساعت یعنی حدود سه روز و نیم روی هوا بماند، در حالی که نوک دراز آبی 8 روز کامل در سفر است. اما راز این توانایی چیست؟

خیلی‌ها معتقدند این پرنده می‌تواند خیلی کم انرژی مصرف کند: تنها 0.14 درصد از وزنش در هر ساعت از پرواز طولانی‌اش. اما این دلیل کافی به نظر نمی‌رسد.

از دیگر موارد مطرح شده،‌ شکل ایرودینامیک بدن این پرنده است که باعث می‌شود مقاومت هوا در برابرش بسیار کم‌تر شود. همچنین برخی به اهمیت سرعت پرواز در این پرنده‌ها اشاره نموده‌اند. در دنیای حیوانات، از نظر میزان مصرف انرژی می‌توان نوک دراز آبی را با مارماهی‌ها مقایسه کرد که حتی خیلی کم‌تر از این پرنده انرژی مصرف می‌کنند،‌ اما مارماهی‌ها خیلی در سفر کند هستند و اگر قرار بود این 11،000 کیلومتر را بپیمایند، ‌345 روز طول می‌کشید.

با وجود فرضیه‌های مطرح شده، این که چه‌طور این پرنده می‌تواند 8 روز کامل میزان مصرف انرژی بدنش را به نحوی تنظیم نماید که نیازی به استراحت و تغذیه نداشته باشد،‌ هنوز پر از معما و شگفتی است.