عقاب ماهي گير

[emily]

عقاب ماهي گير

از اين تيره فقط يك گونه به نام عقاب ماهي گير در ايران زندگي مي كند.بين 51 تا58 سانتي متر طول دارد اين پرنده تقريباً در تمام دنيا به جز نواحي قطبي يافت مي شود در شمال آمريكا وزن پرنده ماده از پرنده نر بيشتر است .رو تنه و بالهاي قهوهاي شاه بلوطي و زير تنه سفيد رنگ و سر سفيد مايل به خاكستري دارد.شانه ها و انتهاي شاهپرها سياه وئدر انتهاي دم پرهاي تيره رنگي ديده ميشود .زير بالها پرهاي دالبري قهوه اي و خالهاي قهوه اي مايل به سياه وجود دارد در ضمن نوار قهوه اي رنگي به دو طرف چشمهاي زرد رنگ كشيده شده است و همچنين و روي پرهاي رو تنه نقطه هاي قهوه اي سياهي ديده مي شود .

پرنده نر و ماده هم شكل بوده و وزن ماده ها 20درصد سنگي تر از نرها و بالها طويل تر است و پرهاي سياه تر و نوار دور گردن مشخص تري دارد ،هر دو جنس داراي پاهاي قوي و منقار و چنگالهاي قلاب مانند هستند ،آشيانه را معمولاٌ نزديك سواحل دريا ،تالابها درياچه ها رود خانه ها و مرداب و باتلاق ها مي سازد ودر بعضي نواحي روي درختان و زمين هاي شني و سنگلاخي هم ديده مي شود .

غذاي اصلي آن ماهي است و تكنيك بي نظيري در گرفتن ماهي از رودخانه دارد ودر يك روز آرام تا قبل ار پايان روشنايي مي تواند تعداد زيادي ماهي بگيرد .ابتدا روي در ياچه يا آبگير گشت مي زند و با چشمان تيز بين به دنبال طعمع همه جا را در نظر مي گيرد وروي يك جبهه هوا سر مي خورد و به محض اينكه روي يك ماهي متمركز شد در يك لحظه مناسب با تمام قوا روي آن شيرجه مي رود و قبل از برخورد با سطح آب با پاهاي قوي جلويي آن را درون آب كرده و ماهي لغزنده را به خوبي با چنگالهاي قلاب مانند و تيز با يك پا آنها را گرفته و آن را از آب خارج مي كند ووبا انگشت بيروني بر گشته ماهي را از سر در هوا با خود به نشيمنگاهي نزديك به آشيانه برده و معمولاً از قسمت سر شروع به خوردن آن مي كند و براي استراحت روي درختهاي خشك پايه هاي برق و صخره هاي نزديك آب مي نشيند.

اين پرنده مي تواند براي ارتباط با همنوعان اصواتي متفاوت ايجاد كند .صداي اين پرنده شبيه بيلپ بيلپ است يا سوت مانند و بلند شبيه پي ايپ پ شنيده مي شود .عقاب ماهي گير نر براي تغذيه جفت و فرزندانش ماهي به آشيانه مي برد به طور كلي به نوشيدن آب نياز ندارد .والدين بين2 تا 8هفته از جوجه هاي خود مراقبت مي كنند وپرنده نر غذا فراهم ميكند .جوجه ها در روزهاي اول زندگي قادر به كنترل دماي بدنشان نيستند و پرنده ماده آنها را زير پر و بال خود گرفته و در هواي سرد و گرم پوشش كي دهند .چشمان جوجه ها ابتدا به رنگ قرمز نارنجي است و با بزرگ شدن مثل بالغين زرد رنگ مي شوند و در 18 ماهگي پرهاي جديد مثل پرهاي يك عقاب ماهيگير بالغ جاي پرها با رنگ آميزي اوليه را مي گيرد .اين پرندگان بوسيله پرندگان شكاري ديگر مثل عقاب ها و جغدها شكار مي شوند .

در شمال آمريكا عقابهاي بالدار و جغدهاي شاخدار بزرگ ،شكارچيان عقاب ماهي گير و جوجه هاب آنها هستند ، همچنين راكون ها مارها و حيواناتي كه از درختان بالا مي روند ،تخم و جوجه آنها را مي خورند كروكديل ها نيز آنها را در زمستان شكار مي كنندكروكديل نيل اغلب آنها را در هنگام آب تني و در حال استراحت گرفتار كرده و مي كشد.