افروختن آتش

[kodiak]

افروختن آتش-1

توانایی افروختن آتش در برخی از موقعیت ها تنها راه بقا و زنده ماندن افراد را در طبیعت فراهم می آورد. آتش علاوه برآنکه امکان تهیه غذای گرم را به ما می دهد می تواند بعنوان عامل گرمازا، تهیه آب بهداشتی، استریل کردن بانداژ، ایجاد علایم درخواست کمک، محافظت در برابر حیوانات و ساخت تجهیزات و ادوات بکاربرده شود. با وجود تمامی مزایای این عنصر طبیعی، استفاده از آن بدون درنظر داشتن نکات ایمنی بسیار خطرناک خواهد بود.

قبل از آشنایی با روشهای مختلف افروختن آتش میبایست با اصول اولیه آن و مثلث آتش که شامل سوخت، گرما و اکسیژن می باشد، آشنا شویم. حذف هریک از این عوامل موجب خاموشی آتش شده و سهم هریک نیز در ایجاد یک آتش بهینه بسیار مهم می باشد.

بمنظور افروختن آتش باید ابتدا بدنبال یک مکان خشک گشته و آتش را از وزش باد شدید مصون نگاه دارید. اگر در یک منطقه جنگلی و یا یک بوته زار هستید سعی کنید قبل از هرچیز به منظور جلوگیری از گسترش آتش محوطه ای به قطر 1 متر را از انواع بوته های خشک و مستعد آتش گیری پاک نمایید. اگر فرصت کافی در اختیار داشتید می توانید با کنده های بزرگ و یا سنگ یک دیوار آتش بسازید.

این دیوار از به هدر رفتن گرما جلوگیری کرده، مانع وزش بادهای شدید شده و از گسترش آتش جلوگیری می کند. برای تولید آتش شما به سوخت، آتش زنه و هیزم نیاز دارید. آتش زنه ماده خشکی است که با کمترین میزان گرما مشتعل می گردد. یک آتش زنه بسیار خوب پارچه پنبه ای (توپ های پنبه) سوخته است بدین منظور پارچه را آتش بزنید تا سیاه شده اما کاملا نسوزد و آنرا در یک محفظه ضدآب نگهداری نمایید و همواره به همراه داشته باشید. هیزم نیز باید تا حدامکان خشک باشد تا در حداقل زمان و با کمترین میزان سوخت مشتعل گردد.آنچه در ذیل ملاحظه می نمایید نمونه ای از مواد مناسب جهت آتش زنه، هیزم و سوخت است:

آتش زنه: تراشه چوب، پوشال، خاک اره،پرهای کرکی پرندگان،برگهای مرده سوزنی برگها، برگ خشک نخل، کنده پوسیده درختان و ...

هیزم: ترکه ها و شاخه های باریک، مقوای ضخیم و ...

سوخت: پهن خشک حیوانات، چربی حیوانی، تورب کاملاً خشک و...